"Hablamos sobre los recursos naturales como si todo tuviera una etiqueta con el precio. Pero no podemos comprar los valores espirituales en una tienda.

Las cosas que estimulan nuestro espíritu son intangibles: los viejos bosques, un río claro, el vuelo de un águila, el aullido de un lobo, el espacio y el silencio sin ruido de motores. Esos son los valores que las personas buscan y que todos necesitan."
George B. Schaller

lunes 14 de diciembre de 2009

Anillando limicolas



La Ensenada del Complejo Intermareal Umia-Grove (CIUG) ya acoge un buen número de invernantes. Cada año en este espacio natural pasan el invierno más de 10.000 aves.



Esta semana, en una de las habituales jornadas de anillamiento, al visitar la red, Emilio se encontró con una sorpresa: Un zampullín chico

Tachybaptus ruficollis


Además, se anillaron una aguja colipinta y varios correlimos comunes.

Calidris alpina


Los ejemplares anillados, todos juveniles, sólo habian mudado las plumas corporales. El plumaje juvenil de las cobertoras alares y del obispillo delataban su edad



Agradecimientos a Emilio Martínez y Bráis Palmás

viernes 4 de diciembre de 2009

A vexetación cumpre unha función!

Despues de votarlle un vistazo á reciente entrada do blog do amigo Xosé Ramón Reigada decidín rescatar unhas fotos dunha deplorable actuación que tivo lugar nun afluente do río Ulla, o seu paso polo concello de Dodro e que atravesa as mesmas Brañas de Laiño (chamadas erroneamente Carrizais do Ulla). Estes paraxes pertencen á Rede Natura 2000, están catalogas como ZEPA, etc etc. términos que a veces non se sabe se teñen algun sentido ou otorgan verdadeira protección ó espazo en cuestión.



Este tipo de actuacións son levadas por cuadrillas forestais nas que supostamente hai personal especializado e deben ser seguidas de cerca polos axentes forestais da zona. A miudo, son empresas públicas as encargadas de realizar estes traballos con fondos europeos designados como "Actuacións de mellora en zonas de Rede Natura"....Increible!!



As imaxes coido que son impactantes e dan proba de que o tipo de xestión fluvial que se levou a cabo consisitiu en arrasar a vexetación de ribeira e intentar transformar a beira do río en algo semellante a un xardin polo que poder pasear.




Recentemente, colaborei nunhas alegacións que se redactaron a raiz de dúas solicitudes de corta de árbores de ribeira. Concretamente pretendíase talar un total de 600 carballos e 150 amieiros. sen explicación algunha. Desgraciadamente, estes casos son habituais e parece que sigue arraigada na mentalidade de certas persoas (políticos incluso) que a vexetación é basura que estorba e hai que eliminar e "limpar". Pois non señores:

A VEXETACIÓN CUMPRE UNHA FUNCIÓN!

A retirada da vexetación de ribeira (xa sexa matorral ou arborado) ten serias repercusións sobre a calidade da auga, afectándolle principalmente a súa turbidez e potabilidade,. Ademáis, supón unha barreira contra os verquidos, unha eficaz devasa verde (contralumes), un importante corredor biolóxico, constitue refuxios bioxeográficos e xeolóxicos, mellora o hábitat de especies píscicolas proporcionándolle sombra ó leito do río, (acción termorreguladora), sostén as súas marxes diminuindo o efecto erosivo da auga e forma parte do ciclo da materia.

A siglo XXI, seguimos asistindo a actuacións que xa dende a idade escolar nos son inculcadas como inaxeitadas..


martes 1 de diciembre de 2009

Una de hongos

Estamos viviendo un lluvioso final de otoño con temperaturas suaves que propicia la aparición de setas. Otros años las heladas ya cortaran el banquete.


Aunque si es por belleza, mi predilecta es la Amanita muscaria


sábado 21 de noviembre de 2009

Otoño Atlántico

Este otoño varios compromisos me impidieron subirme a la Cordillera en busca de fotos coloreadas. Pocas estampas son más bellas que un bosque atlántico en pleno otoño.

Os dejo con unas fotos de la salida que si pude realizar el año pasado a uno de mis lugares predilectos: Os Ancares.

La ladera del 3 bispos es una de las grandes bellezas que sobreviven en la tierra gallega

Tremendo lujo este pasillo de acebos con fabulosas vistas al fondo




Poco a poco las frondosas van recuperando su territorio


Y decir que aquí teníamos osos, linces y urogallos...



Desgraciadamente hay que retornar a casa....algún día trabajaré en un lugar como este, perdido en la Cordillera Cantábrica.