Related Posts with Thumbnails

viernes, 14 de agosto de 2009

A pateira de Sao Jacinto: Ciudade de vacacions das anátidas

As anátidas, na súa maior parte son especies cinexéticas, ou dito doutra maneira, podénse cazar.

"Papá, papá! en la tele están matando al pato Lucas!" berraba asustado o pequeno Doel, ó ver que no pésimo programa "couto vivo" da TVG os cazadores mataban patos nas beiras do río Ulla, zona na que ademáis a caza non está permitida...
En Francia e Portugal ainda teñen máis afición na caza de anátidas.
¿Existe un paraiso para os patos?
Paraiso..quizás non, pero hai unha lagoa que se lle asemella bastante. Vouvos contar a miña experiencia na "ciudade de vacacions" dos patos:

A pateira de Sao Jacinto, no país veciño de Portugal


Alí pasei unha fin de semana marcando anátidas guiado por Emilio Martínez Sabarís e David Rodrigues.

O madrugón do primer día, traia cedo a recompensa, un singular silencio enrarecía o ar, eu non sabía o regalo que me esperaba, ¿Qué tramarían os meus compañeiros?
Tras subir naquel mirador e asombrarme ante tal densidade de patos, descubrin que ver a miña cara de sorpresa pagou manter seu silencio.


Uns vídeos, ainda que malos, podenvos dar unha idea deste pequeno paraiso.



Pero non había tempo que perder, a sorpresa non quedaba ahi; ducias de patos esperaban ser liberados das nasas, para ser marcados ou controlados.

As nasas estratéxicamente colocadas e cebadas con arroz atraian as anátidas por un embudo do que dificil lles sería fuxir.

O traballo debía facerse con precaución pero con rapidez e precisión na toma de datos.

Os procedementos efectuados por orden foron:

1. Recoller os patos das nasas nunhas bolsas de tela


2. Identificar especie, sexo e idade na medida do posible (alguns xuvenis son complicados ou imposibles de diferenciar das femias)

3. Colocar a anela metálica

4. Realizar a medición dunha das ás, do peteiro e do tarso

5. Colocar a marca nasal

6. E por último, realizar a solta.

Despois de capturar máis de dúascentas anátidas, finalizaría o día. Entre as especies marcadas figuraban:


Pato rabilongo Anas acuta

Asubión Anas peneloppe

Cerceta real Anas crecca

Pato cullerete Anas clypeata

Azulón Anas platyrrynchos
Pato cincento Anas streppera
Parrulo chupón Aythya ferina
Porrón cristado Aythya fuligula

Ademáis estaban presentes outras especies como:

Pola de auga Gallinula chloropus
Galiñola negra Fulica atra
Rapiña arpella Circus aeruginosus
Azor Accipiter gentilis
etc.



Ó erguerme o día seguinte, triste descubrimento:
Ó cargar a batería da cámara, as fotos gardadas na tarxeta de memoría, esvanecerónse!!
Apenado, dirixinme cara a lagoa onde outra sorpresa me devolvería o sorriso.

Un azor entrara dentro dunha nasa para capturar dúas cercetas, as cales matou pero non logrou fuxir antes da nosa chegada. Asombrosa natureza!!

As dúas cercetas victimas das potentes garras da rapaz

Como non, o azor, unha femia, pagaría a súa matanza voltando a natureza tras ser a súa vez anelada

Emilio, mestre anelador posando con esta magnífica ave rapaz forestal

Fin de semana memorable, a cifra alcanzaría varios centos (+400) de anátidas capturadas para anelamento.

Para saber máis: MARCAXE DE ANÁTIDAS NO C.I.U.G. (Complexo Intermareal Umia Grove) un pequeno avance dos estudos que se están a realizar.

miércoles, 8 de julio de 2009

¿Puro Lérez?

A asociación ecoloxista Verdegaia quere chamar a atención as autoridades do Concello de Pontevedra sobre o estado do tramo do Río Lérez que pasa polo concello.

Durante unha visita polo tramo baixo do Río Lérez, detectáronse numerosos impactos ambientais derivados principalmente das obras realizadas e promovidas polo Concello de Pontevedra que afectan tanto ó bosque de ribeira como ao leito do río.


O colectivo ecoloxista denuncia a abundancia de lodos, sólidos en suspensión, diferentes vertidos a canle do río pontevedrés e un estado deplorable da vexetación de ribeira constituída en grande parte por vexetación invasora con máis de 10 especies detectadas: Acacia dealbata, Acacia melanoxylon, Eucalyptus globulus, Eucaliptus camaldulensis, Robinia pseudoacacia, Conyza canadiensis,


Buddleja davidii

Helichrysum foetidum


Cyperus egragostis

Phytolacca americana, Cortaderia selloana, Tradescantia fluminensis, Amaranthus sp., etc.).



Verdegaia non está de acordo coa creación do areal artificial por innecesario e polo impacto que supón no fráxil medio fluvial. Entendemos que se deberían destinar eses cartos á auténtica recuperación da ribeira do río, é dicir, á eliminación dos vertidos que aínda quedan, á recollida dos tubos abandonados e outro lixo existente nas súas marxes, á erradicación da flora invasora e ao fomento dunha vexetación autóctona e natural (ameneiros, freixos, carballos e salgueiros).

O concello de Pontevedra podería basear o seu orgullo en feitos reais e non en enganar a sociedade. A pesar de que se levan dado pasos na boa dirección para conseguir o “Puro Lérez” aínda quedan moitas cousas por facer para lograr recuperar este espazo natural tan valioso como fráxil.



Recordar que o recen constituído núcleo comarcal de Verdegaia-Pontevedra ten como zona de seguimento o LIC Río Lérez e vai dedicar unha boa parte do seu traballo como colectivo na defensa dese espazo natural chave para a nosa cidade.

miércoles, 1 de julio de 2009

Vagalumes

Lembro dende cativo relacionar Vagalume con facer trasnadas.
Pola noite de San Xoán adoitaba toparme con estes increibles insectos mentres deambulabamos polo pobo en busca de cancelas, carros ou outras propiedades que mudar de lugar.
Cos anos, fun deixando de amolar os veciños durante o solsticio de verán e mostrando maior interese por estes insectos que adoitaba ollar na propia leira da casa.
Felices tempos eran aqueles, para min e os vagalumes.


O resplandor destes escarabellos está desparecendo. Parece ser que a contaminación lúminica estaría afectando ós machos que teñen dificultades para topar a súa parella e aparearse na noite.

O Vagalume Lampyris noctiluca pode emitir luz durante todos os seus estadios, incluso os ovos, pero no caso da femia é máis importante, xa que ese resplandor ten como obxetivo atraer o macho para realizar a cópula. Esa luz, de tipo fría, a producen mediante o fenómeno da bioluminiscencia basado na oxidación dun composto proteíco chamado luciferina mediante unha enzima denominada luciferasa.

Este coleóptero tamén chamado olliño da noite, luz do camiñante ou vella que alumea, é un terrible depredador de gasterópodos. Tras inxectarlles veleno e paralizalos, absorve ó seu contido parcialmente dixerido pola súa saliva. Os adultos non se alimentan e viven das reservas acumuladas durante o estadio larval.
Neste enlace un compañeiro retratanos unha loita entre un vagalume e un caracol.

Os primeiros adultos saen en maio e voan ata agosto. En xullo comeza a súa época de reproducción.
A femia non voa e manténse quieta sobre un lugar visible emitindo luz durante unhas horas. De non lograr reproducirse ó cabo dunha semana, morrerá sen efectuar a posta.

Os machos poseen a facultade de voar en busca da chamada luminescente da femia. Ainda que eles tamen poden emitir luz.
Na fotografía superior vemos o macho desenfocado (non me decatei del ata ver a foto na casa) trepando en dirección á femia.

Durante o verán, a femia pon aproximadamente 80 ovos que eclosionarán pasado un mes.
Na foto superior o macho acoplándose coa femia.

O estadio larval dura medio ano e pasa por 5 mudas. A fase de pupa dura 11 días.
A este macho lle saliú un rival.


Descargas:

Powerpoint sobre Vagalumes


Surveys of Firefly in Portugal

Y por último, a web sobre los Gusanos de Luz


viernes, 26 de junio de 2009

CAMBIO CLIMÁTICO ¿Qué podemos facer?

Cando tardo unha tempada en ler o correo, adoito descubrir na bandexa de entrada e-mails de todo tipo, a maioría pps de humor e videos de bromas diversas. E penso..que de tempo libre ten a xente...
Os amigos do teu entorno, os que máis te coñecen, xa só che envian cousas que coidan che poden ser de interese. Cando un ten unha etiqueta de "el ecologeta", "el verde", etc. restrinxes bastante o número de e-mails recibidos, a case ninguen lle importa ese tema...desgraciadamente claro.
Pero de vez en cando, SI! Sorpresa! un colega che envía un video que lle chamou a atención e incluso che fai un comentario "Joder, que putada para los bichos" "¿Se puede hacer algo?"...e ahi adoita quedar toda a preocupación...un malestar temporal.

A continuación, colgo os 3 mellores vídeos recibidos este mes e a miña resposta á pregunta ¿Qué podemos facer?.

Temática: CAMBIO CLIMÁTICO



¿Cómo pode un paisano de a pé loitar contra o cambio climático?

1. Ter claro que podemos contribuir individualmente á causa.
2. Concienciar e informar ós que nos rodean.
3. Contribuir á diminución dos gases de efecto invernadoiro:
Moverse a pé, en bicicleta ou usar o transporte público.
(menos vehículos circulando=menos gases de efecto invernadoiro, non ter un 4x4 se non nos fai falla, menos consumo=menos contaminación=máis aforro).
4. Contribuir na plantación de árbores.
5. Comemos máis carne da que realmente necesitamos, as actividades gandeiras contribuen á:
liberación de metano, reemplazo de bosques por praderíos, producción de fertilizantes, incendios por queima de matorral, pérdida de flora, eutrofización, persecución de carnívoros, competencia con ungulados silvestres, etc.
6. Aforra enerxía no fogar: baixa a temperatura da calefacción, evita o uso do aire acondicionado e mellora o rendemento enerxético da túa casa, canto menos enerxía consumas, máis aforras e máis contribues.
7. Aposta pola instalación no teu fogar de enerxías renovables.
8.Recicla e axuda a diminuir o uso de papel, plástico, vidrio, etc.



Extinción de especies:
Prefiro non sermonear e colgar unhas noticias.














Descárgate o libro: Al Borde de la extinción


Descárgate el folleto de Greenpace: ¿Cómo salvar el clima?



martes, 16 de junio de 2009

Lobos y Furtivos en Tierra de Campos

Ya iba siendo hora que colgara una de lobos. Pero iremos con cuidado, nada aún sobre el can en Galicia.
Aprovechando diverso material gráfico que tengo por aqui acumulado, os contaré la triste historia que muchos ya habreís oido y leido pero que siguen sufriendo a diario los lobos de nuestro país.



Nos trasladamos a la fría y nublada mañana vallisoletana del 29 de noviembre de 2007 .
Unos compañeros de ASCEL se hallan realizando una espera en Tierra de Campos, allí donde los lobos se refugian en maizales, algo impensable en otros lares.






Concretamente, estaban observando un grupo de 5 lobos, cuando entró en escena una cuadrilla de cazadores que tras apearse de sus todoterrenos, soltó su grupo de perros raza Jad Terrier para que batiesen la parcela y atraer a todo tipo de fauna hacia los puestos. Algo impensable en aquella mañana de densa niebla. El resultado de la acción, os lo imagináis:
La muerte de la loba reproductora, un macho adulto y de un cachorro del año que fueron hallados en un reguero de sangre.



Además, tambien se hallaron los cuerpos de tres jabalies y tres zorros.
Posteriormente, diversas muestras, así como cazadores confidentes, confirmaron que en realidad se habían abatido 5 lobos en lugar de los 3 encontrados.





Desgraciadamente, los efectivos del SEPRONA hicieron gala de poca profesionalidad y ni siquiera se personaron en el lugar.
La llegada a tiempo de los Agentes Medioambientales a la zona permitió la identificación de 5 de los 7 participantes. Uno de ellos es un conocido cargo público de la zona que incluso tuvo la osadía de envalentonarse contra los agentes.
Otro es titular de varios cotos de la provincia, el tercero es criador de perros y el cuarto es miembro de Gesturcaza, la empresa dedicada a la gestión de la actividad cinegética y responsable de la vigilancia de varios cotos vallisoletanos.


La caza en días de fortuna (nieve, niebla..etc.) y de especies como el lobo sin los permisos correspondientes está recogida en el artículo 43 de la Ley de Caza como infracciones graves cuya sancción (por cada una de las infracciones) oscila entre los 390'40 y los 3.903'87 euros.
Tras personarse ASCEL como entidad denunciante, se logró la imposición de la pena máxima. La sanción asciende a una multa de 3.500 euros, la retirada de la licencia de caza y la inhabilitación para obtenerla en un plazo de 3 años.

A pesar de ello, al ver las imágenes, la sanción me sabe a simple tirón de orejas...
Podeis descargaros el manifiesto firmado por ASCEL, ACENVA y ALAUDA pinchancho aquí!
Os dejo con un video realizado por Onésimo.




Fotos y Agradecimientos a
Luis Mariano Barrientos, Miguel Gozalo, Onésimo Alonso, Juan Matute y Juan Sagardía.

Texto: Rubén Portas


lunes, 15 de junio de 2009

HOME Project

Unas frases para reflexionar:

El 20% de los hombres consume más del 80% de los recursos del planeta

Las dos personas más ricas del mundo poseen una fortuna superior al PIB combinado de los 45 países más pobres.

La mitad más pobre de la población posee sólo el 1% de los bienes mundiales.

1 millar de millones de personas (el doble de la población de la Unión Europea) vive en suburbios.

Vivimos en un mundo dividido:
Mucha gente padece las enfermedades infecciosas propias de los subalimentados, mientras aumentan los afectados por las enfermedades crónicas de los sobrealimentados.

3.000 millones de personas en todo el mundo viven con menos de 1'40 euros al día.

Los gastos militares son 12 veces más altos que la ayuda al desarrollo

5.000 personas mueren diariamente a causa del agua insalubre.
1.000 millones de personas no tienen acceso al agua potable y padecen hambre.


El desafío de los próximos años consiste en producir suficientes alimentos para poder cubrir las necesidades de 2.000 personas más, conservando y ampliando al mismo tiempo la base de recursos naturales.

Más del 50% de los cereales comercializados en el mundo se utilizan como alimento para animales y agrocombustibles.

El uso del agua ha aumentado más del doble de rápido que el crecimiento de la población a lo largo del último siglo.

En los últimos 60 años, la población humana se ha triplicado y más de 2.000 millones de hombres ha emigrado a las ciudades.

El 40% de las tierras cultivables están degradadas.

Podría haber 250 millones de refugiados climáticos antes de 2050.

¿Qué justicia y que equidad puede establecerse entre los que sólo tienen sus manos como herramientas y los que cosechan con máquinas y reciben subsidios de sus gobiernos?
Seamos consumidores responsables, pensemos en lo que compramos: Comercio Justo!


La pobreza es la peor forma de violencia
Mahatma Gandhi


Accede al Vídeo: HOME



http://www.goodplanet.org/

Template Designed by Douglas Bowman - Updated to Beta by: Blogger Team
Modified for 3-Column Layout by Hoctro